اخبار حمل و نقل روزنامه شماره ۶۴۷۴

دنیای اقتصاد-رضادهقان:در جهانی که زنجیره‌های تامین، مسیرهای ترانزیتی و کریدورهای تجاری به بخشی از مهم‌ترین ابزارهای قدرت اقتصادی کشورها تبدیل شده‌اند، جایگاه ایران در معادلات تجارت منطقه‌ای و جهانی بیش از هر زمان دیگری با علامت سوال همراه است. کشوری که در تقاطع راهبردی شرق و غرب و شمال و جنوب قرار گرفته، به آب‌های آزاد دسترسی دارد، از شبکه گسترده جاده‌ای و ریلی برخوردار بوده و با ۱۵ کشور همسایه مرز زمینی و دریایی دارد، اما در عمل سهم ناچیزی از تجارت جهانی و جریان ترانزیت بین‌المللی را به خود اختصاص داده است. این تناقض آشکار میان موقعیت ژئواکونومیک ممتاز و عملکرد ضعیف، امروز به یکی از چالش‌های ساختاری اقتصاد ایران تبدیل شده است.

ترافیک فلج‌کننده کلان‌شهرها، آلودگی هوا، اتلاف گسترده انرژی و افزایش هزینه‌های زندگی شهری، سال‌هاست به بخشی از زندگی روزمره شهروندان ایرانی تبدیل شده است. در چنین شرایطی، قطارهای حومه‌ای بارها به‌عنوان راه‌حل اصلی معرفی شده‌اند؛ راه‌حلی که هم از نظر زیست‌محیطی مقرون‌به‌صرفه است و هم از منظر اقتصادی و اجتماعی توجیه‌پذیر. با این حال، پرسش اصلی همچنان بی‌پاسخ مانده است: اگر قطار حومه‌ای این‌قدر ضروری است، چرا توسعه آن این‌قدر کند و پرهزینه پیش می‌رود؟