تفاهم میان ایران و آمریکا میتواند به توسعه صنعتی و رشد سرمایهگذاری در بنگاهها منجر شود؛ اما تجربه برجام نشان میدهد اثرات آن با تاخیر در بخش تولید ظاهر میشود. اقتصاددانان دامنه رفع محدودیتها را تعیینکننده اثربخشی توافق میدانند. همچنین صنعتگران ثبات سیاستی را شرط اصلی فعالسازی ظرفیت تولید…
اقتصاد ایران در آستانه توافقی تازه؛ بازرگانی چگونه از فرصت جدید بهره میبرد؟
دنیای اقتصاد: اقتصاد ایران طی سالهای گذشته با مجموعهای از چالشهای ساختاری مواجه بوده که آثار آن در حوزههای تجارت، تولید و فعالیتهای اقتصادی بهوضوح قابل مشاهده است. بخش قابلتوجهی از این مشکلات، حاصل تداوم تحریمهای بینالمللی و محدودیت در تعاملات سازنده اقتصادی با جهان بوده است. در این دوره،…
اخبار
صنعت و معدن روزنامه شماره ۶۵۸۶
پنجشنبه، ۲۱ خرداد ۱۴۰۵
«دنیای اقتصاد» از افت ۶۲درصدی هزینههای تحقیق و توسعه طی هفت سال گزارش میدهد
با وجود جایگاه کلیدی بخش معدن در تامین مواد اولیه و ایفای نقش بهعنوان یکی از پیشرانهای رشد اقتصادی، دادهها از تضعیف تدریجی فعالیتهای تحقیق و توسعه در این بخش طی سالهای اخیر حکایت دارد. این در حالی است که در ادبیات توسعه صنعتی، تحقیق و توسعه معمولا نخستین حوزهای است که در دورههای بیثباتی اقتصادی و افزایش نااطمینانی تحت فشار قرار میگیرد و از اولویت بنگاهها خارج میشود.
در نشست «وضعیت زنجیره ارزش محصولات پتروشیمی» بررسی شد
بازار پلیمر ایران در حالی وارد نیمه دوم سال خواهد شد که همزمان با تداوم فشارهای تورمی، محدودیتهای نقدینگی، نوسانات بازارهای جهانی و پیامدهای ناشی از تنشهای منطقهای، با مجموعهای از ریسکهای جدید مواجه است. فعالان این صنعت معتقدند دیگر نمیتوان تنها با تکیه بر روندهای گذشته برای توسعه برنامهریزی کرد و حفظ تولید، تامین مواد اولیه و مدیریت سرمایه در گردش به مهمترین دغدغه واحدهای صنعتی تبدیل شده است.
شامخ بخش صنعت در اسفند ۱۴۰۴ و فروردین امسال به ترتیب با ثبت ارقام ۲۶.۲ و ۳۷.۴ به کف تاریخی خود رسیده است. این ارقام تصویری کمسابقه از تعمیق رکود اقتصادی پس از تهاجم نظامی به ایران ارائه میدهند. گزارش مرکز پژوهشهای اتاق بازرگانی نشان میدهد که جنگ تحمیلی سوم از طریق ایجاد اختلال در زنجیره تامین، تشدید محدودیتهای لجستیک، افزایش هزینههای تولید و تعدیل نیروی انسانی، بخش صنعت را متاثر کرده است. تمامی مؤلفههای اصلی شامل تولید، میزان سفارشات جدید، سرعت تحویل سفارش، موجودی مواد اولیه و اشتغال در محدوده رکودی قرار دارند. همچنین تمامی زیربخشهای صنعتی زیر مرز ۵۰ قرار گرفته و در این میان، گروههای «پوشاک و چرم»، صنایع «شیمیایی»، «فلزی» و «غذایی» نامطلوبترین شرایط را تجربه کردهاند. تداوم این روند میتواند ریسک توقف تولید و تشدید بیکاری را افزایش دهد. در این شرایط، اجرای سیاستهای حمایتی برای تثبیت تولید و بازسازی اعتماد فعالان اقتصادی ضروری بهنظر میرسد.