اخبار سیاست گذاری روزنامه شماره ۶۵۶۰

درحالی‌که ایران به‌دلیل موقعیت ژئوپلیتیک خود، به‌طور طبیعی از ظرفیت‌های بالای لجستیکی و تجاری برخوردار است، بسیاری از این ظرفیت‌ها خاموش مانده است. «دنیای‌اقتصاد» با بررسی آماری نشان داده است که پس از اعمال تحریم‌ها، تجارت خارجی و شریان‌های لجستیکی ایران به سمت «تمرکزگرایی» حرکت کرده است. کاهش تعداد کشورهایی که ۸۰درصد صادرات ایران به آنها انجام می‌شود، از ۱۸ کشور در سال ۱۳۸۹ به ۷ کشور در سال ۱۴۰۰، بازتابی از تمرکز صادرات ایران بر چین، امارات، ترکیه و عراق است. از سوی دیگر، تحریم‌های اقتصادی موجب شده است که از سال۱۴۰۰ به بعد، بیش از ۳۰درصد واردات ایران، با دور زدن تحریم‌ها، از مبدأ امارات انجام شود. اکنون با تیره شدن روابط ایران و امارات و همچنین محدود شدن مسیرهای تجارت دریایی، زمان حرکت به سمت «تنوع‌بخشی» به شبکه‌های لجستیکی و تجاری فرا رسیده است؛ راهبردی که ضرورت دارد و می‌تواند ظرفیت تبدیل ایران به یک‌ هاب تجارت منطقه‌ای و جهانی را تقویت کند.

دنیای اقتصاد: عبور بدهی ملی ایالات متحده از مرز صد در صد تولید ناخالص داخلی، به این معنی است که اندازه بدهی فدرال اکنون از کل تولید سالانه اقتصاد این کشور بزرگ‌تر شده است. این اتفاق که زمانی غیرقابل تصور به نظر می‌رسید، امروز به نماد روشنی از فشارهای مالی رو به افزایش بر بودجه آمریکا تبدیل شده و بسیاری از اقتصاددانان و سیاستگذاران را نگران کرده است؛ به‌ویژه که این روند، در مسیر شکستن رکوردی است که بعد از جنگ جهانی دوم ثبت شده بود. روزنامه وال‌استریت ژورنال در گزارشی به این موضوع پرداخته است.

جنگ، فراتر از پیامدهای انسانی و امنیتی، ضربه‌ای عمیق بر ساختارهای اقتصادی کشورها وارد می‌کند و نخستین آثار آن در فعالیت واحدهای تولیدی و خدماتی آشکار می‌شود. تخریب زیرساخت‌ها، ناامنی محیط فعالیت، اختلال در زنجیره‌های تامین و پراکندگی نیروی کار سبب می‌شود بسیاری از کسب‌وکارها امکان ادامه فعالیت خود را از دست بدهند و بخشی از ظرفیت اقتصادی کشور، موقتا یا به طور کامل، از چرخه تولید خارج شود.