دکتر حسین توکلیان

بازارهای مالی همیشه به خبرها همان‌طور واکنش نشان نمی‌دهند که مردم عادی انتظار دارند. گاهی خبری که در ظاهر خوب است، بازار را نگران‌تر می‌کند. گزارشی که هفته گذشته از بازار کار آمریکا منتشر شد از همین جنس بود. در ظاهر، اقتصاد آمریکا هنوز قوی به نظر می‌رسید. اشتغال بهتر از انتظار بود، بازار کار نشانه‌ای جدی از ضعف نشان نمی‌داد و این پیام را می‌داد که موتور اقتصاد آمریکا هنوز خاموش نشده است. اما بازارها این خبر را با خوشحالی نپذیرفتند. سهام افت کرد، طلا تحت فشار قرار گرفت، دلار تقویت شد و دارایی‌های پرریسک با موجی از احتیاط روبه‌رو شدند.

اگر کوین وارش در هفته‌های پیش‌رو جانشین جروم پاول در ریاست فدرال‌رزرو شود، تغییر در بانک مرکزی آمریکا فقط جابه‌جایی یک مدیر با مدیری دیگر نخواهد بود. این تغییر می‌تواند برای بازارهای مالی جهان، ارزش برابری دلار، طلا، سهام، اوراق بدهی و حتی تصمیم‌های اقتصادی در کشورهایی مانند ایران پیام داشته باشد. فدرال‌رزرو فقط بانک مرکزی آمریکاست، اما تصمیم‌های آن بر کل اقتصاد جهانی سایه می‌اندازد؛ چون دلار هنوز مهم‌ترین پول جهان است، نرخ بهره آمریکا مبنای قیمت‌گذاری بسیاری از دارایی‌هاست و بازارهای مالی جهان به تصمیم‌های این نهاد واکنش فوری نشان می‌دهند.

تحولات اخیر بازار جهانی نفت را نمی‌توان صرفا در چارچوب افزایش قیمت یا حتی تشدید ریسک ژئوپلیتیک تحلیل کرد. آنچه در حال وقوع است، تغییر در ماهیت محدودیتی است که رفتار بازار را تعیین می‌کند. در شرایط عادی، قیمت نفت عمدتا تابعی از هزینه نهایی تولید و انتظارات تقاضاست و بازارهای مالی، به‌ویژه بازار قراردادهای آتی، نقش مهمی در تعدیل نوسانات ایفا می‌کنند.